مقصود از انسان كه در اين آيه مورد سرزنش قرار گرفته كسى است كه منكر روز قيامت است ، زيرا در پى اين سرزنش آمده است : « كلاّ بل تكذّبون بالدّين » و لازمه انكار قيامت ، انكار دين خدا ، و لازمه انكار دين خدا انكار ربوبيّت پروردگار و كفر ورزيدن به اوست . خداوند در اين آيه خود را با دو وصف ربوبيّت و كَرَم ياد كرده و فريفتگى و كفر انسان را در اين زمينه مطرح ساخته تا سبب عتاب و سرزنش را بيان كند و به وى بفهماند كه سزاوار نكوهش است ، زيرا سرپيچى كردن از فرمان كسى كه تدبير امور و تربيتِ او را برعهده دارد و نعمت هاى مادى و معنوى بسيارى به او ارزانى داشته بى ترديد ناسپاسى است ، به ويژه اگر آن كس كريم باشد ، يعنى در برابر نعمت ها هيچ عوضى از او نخواهد و اگر از او خطايى مى بيند چشم پوشى مى كند و از او درمى گذرد .