صفحه اصلي     درباره ما     نقشه سايت     ارتباط با ما     پژوهشکده در يك نگاه  
يكشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۸
معناشناسی اسلوب کنایه در جزء سی‌ام قرآن کریم
نویسنده : سجادی، سیدابوالفضل؛ فراهانی، سمیرا
نام نشريه : حسنا
شماره نشريه: 8
شماره صفحه: 47 ـ 67
تاريخ انتشار: 1390-11-27
کد مقاله: 90553
 
چکیده :


پژوهش حاضر در پی نشان دادن یکی از زیبایی‌های ادبی قرآن (کنایه) در پاره‌ای از آیات قرآن است.
نویسندگان محور بحث خود را در این زمینه جزء سی‌ام قرآن قرار داده و نمونه‌هایی از مفاهیم کنایی را عرضه کرده‌اند. آنان اقسام کنایه‌های موجود در این جزء قرآن اعم از: کنایه از موصوف، کنایه از صفت و کنایة نسبت را برشمرده و به شرح آن‌ها پرداخته‌اند. برخی از واژگانی که نویسندگان معتقدند در معنای کنایی به کار رفته‌اند، عبارت‌اند از: نبأ، مُعصِرات، ناشطات، راجفه، رادفه، صاخّه، طارق، کوثر، حمّالة‌الحطب، تَبّت، مؤصده، موازین. به اعتقاد آنان کاربرد این کنایات، علاوه بر صورت معماگونه آیه‌ها، با ساختار کلی سوره هماهنگ است و در برخی موارد، با موسیقی درونی سوره‌ها، رعایت فاصله‌ها و نظم آیه‌ها همخوانی کامل دارد.
: موضوعات
: آدرس اينترنتي
کنایه، کنایه نسبت، کنایه از صفت، کنایه ایماء، مُعصرات، نبأ، موازین : کلید واژه

متن کامل


قرآن پژوهی
پايگاه تخصصي ترجمه قرآن كريم
دائرة المعارف قرآن كريم (9جلد)
فرهنگ قرآن (24جلد)
تفسير راهنما (20 جلد)
فرهنگ موضوعي تفاسير (3 جلد)
دانشنامه موضوعي مقالات قرآنی
جرعه اي از زلال قرآن
کتابخانه دیجیتالی آثار
پرسمان هاي قرآني
درآمدی بر اجتهاد از منظر قرآن

اطلاع رسانی قرآنی
نرم افزار های مرکز
كتابخانه تخصصي قرآن
جديدترين مقالات قرآني
كتب جديد قرآني
پايان نامه هاي قرآني
معرفی نشریات قرآنی
معرفی قرآن پژوهان
پايگاه هاي قرآن پژوهي
نرم افزارهاي قرآني
فصلنامه پژوهش هاي قرآني